Most Wanted

Poradniki

Pierwsza praca, w której używasz AI. Co pokazać, jeśli dotąd nikt ci za to nie płacił?

Do aplikacji masz dołączyć przykład praktycznego użycia AI. Możesz napisać, że regularnie korzystasz z asystenta. Możesz też pokazać jednostronicową decyzję zakupową albo gotową kartę produktu, obok umieścić dane wejściowe i wskazać poprawkę. Ta druga droga daje rekruterowi możliwość sprawdzenia, jak pracujesz, nawet przy krótkim CV.

Wybierz jeden z dwóch projektów. Pierwszy pasuje do zakupów, administracji i pracy z arkuszem. Drugi do e-commerce, marketingu i obsługi ofert produktowych. Każdy zawiera komplet fikcyjnych danych, jasne kryterium odbioru i sposób na opisanie własnego wkładu. Odtworzysz go w zwykłym edytorze lub arkuszu, korzystając z dowolnego dostępnego ci asystenta. Zapisz faktyczny przebieg swojej próby. Przykładowy błąd opisany w artykule to materiał do oceny, a nie historia, którą masz sobie przypisać.

Projekt pierwszy. Którą wycenę przedstawisz kupującemu?

Brief redakcyjny. Biuro potrzebuje 120 jednakowych segregatorów w terminie do pięciu dni roboczych od złożenia zamówienia. Wszystkie ceny są netto. Liczy się koszt całego zamówienia wraz z transportem. Dostawcy sprzedają wyłącznie pełne opakowania, czasy dostawy liczymy tak samo i nie zakładamy negocjacji.

Dostawca Zawartość opakowania Cena opakowania Transport Deklarowana dostawa
A 12 szt. 84 zł 60 zł 4 dni robocze
B 20 szt. 142 zł w cenie 5 dni roboczych
C 25 szt. 160 zł 30 zł 8 dni roboczych

Zacznij od własnego wyliczenia. A wymaga 10 opakowań i kosztuje 900 zł z dostawą. B wymaga 6 opakowań i kosztuje 852 zł. U C trzeba zamówić 5 opakowań, co daje 125 sztuk za 830 zł z transportem. Najniższy łączny koszt oferuje C, ale przekracza termin. Przy podanych warunkach rekomendujesz B. Osoba zatwierdzająca widzi zarazem, że A kosztuje o 48 zł więcej i daje dzień zapasu względem wymaganego terminu.

Teraz poproś asystenta, żeby przeanalizował te same dane, pokazał liczbę opakowań i wskazał najważniejszy warunek. Porównaj odpowiedź z wyliczeniem. Jeśli otrzymasz samą cenę jednostkową, dodaj brakujące koszty i termin. Jeśli odpowiedź jest poprawna, sprawdź jej odporność na zmianę: skróć dopuszczalny czas do czterech dni. Wtedy z podanych ofert warunek spełnia tylko A. Zapisz, czy model zaktualizował rekomendację i czy policzył koszt na tej samej podstawie. W zawodowym profilu zakupowca O*NET opisuje ocenę dostawców i propozycji. Pokazując kryteria i warunki decyzji, ćwiczysz rozpoznawalne zadanie z tego obszaru.

Co dołączyć do aplikacji? Tabelę źródłową, kolumnę z obliczeniami oraz krótką notatkę dla kupującego. Na przykład: „Przy pięciu dniach wybieram B. A zachowuję jako alternatywę z jednodniowym zapasem. Przy terminie czterech dni wybór zmieniam na A”. Dopisz, co zrobiła AI i jak sprawdziłeś jej propozycję. Odbiorca powinien móc zmienić jeden parametr i uzyskać nową odpowiedź bez zgadywania, skąd wzięły się kwoty.

Projekt drugi. Którą wersję karty produktu można opublikować?

Brief redakcyjny. Przygotuj kartę fikcyjnej lampki Nuta według danych producenta: 28 cm wysokości, przewód USB-C o długości 1 m w zestawie, zasilacz sprzedawany oddzielnie, trzy poziomy jasności, obudowa z aluminium. Katalog milczy o akumulatorze, odporności na wodę i przeznaczeniu do użytku na zewnątrz. Oddaj tytuł, opis do 50 słów i cztery parametry, które kupujący łatwo sprawdzi.

Poproś AI o pierwszą wersję. Zaznacz każde twierdzenie, które opisuje właściwość, zawartość zestawu lub sposób użycia. Obok wskaż fragment danych źródłowych. „Trzy poziomy jasności” ma potwierdzenie. „Bezprzewodowa lampka na taras” wprowadza dwie cechy, których materiał nie potwierdza. Zwróć uwagę na subtelniejszą pułapkę. Brak informacji o akumulatorze również nie daje podstawy do kategorycznego zdania „produkt nie ma akumulatora”. Możesz pominąć tę cechę albo zapisać pytanie do producenta.

Przykładowa końcowa treść mogłaby brzmieć: „Lampka Nuta, 28 cm, trzy poziomy jasności. Aluminiowa obudowa ma 28 cm wysokości. Do lampki dołączono przewód USB-C o długości 1 m. Zasilacz jest sprzedawany oddzielnie”. Pod spodem pokaż pola: wysokość, materiał obudowy, liczba poziomów jasności, wyposażenie. Dokument jest krótki. O jego wartości świadczy zgodność z katalogiem i to, że kupujący rozumie, co otrzyma w pudełku.

Zapisz jedną poprawkę. Może to być usunięcie dopisanej cechy, przeniesienie informacji o zasilaczu w widoczne miejsce albo korekta jednostki. Gdy szkic od początku był poprawny, wprowadź do ćwiczenia jawnie oznaczoną zmianę briefu, np. długości przewodu na 1,5 m. Pokaż, jak sprawdzasz spójność opisu i tabeli po aktualizacji. Zachowaj obie wersje katalogu, aby odbiorca wiedział, skąd wynikła zmiana.

Skąd wiesz, że projekt jest gotowy do pokazania?

Oceń go z perspektywy osoby, która jutro ma wykonać na jego podstawie następne zadanie. Przy zakupach daj jej tylko brief i gotową rekomendację. Czy wie, ile opakowań ma zamówić, jaki będzie całkowity koszt i dlaczego jedna tańsza opcja odpadła? Jeśli musi odtwarzać argument z historii rozmowy z asystentem, dopisz odpowiednie zdanie do wyniku. Przy karcie produktu spróbuj odpowiedzieć na pytanie kupującego „czy muszę osobno kupić zasilacz?”. Odpowiedź powinna być widoczna tam, gdzie czyta się opis lub wyposażenie, również po skróceniu tekstu na mniejszym ekranie.

Jeśli nie masz komu pokazać projektu, wykonaj samodzielny odbiór po przerwie. Schowaj notatki, otwórz sam plik gotowy do wysłania i wypisz trzy rzeczy: decyzję, dowód, nierozstrzygnięte pytanie. W przykładzie zakupowym to wybór B, wyliczenie 852 zł i kwestia, ile jest wart dodatkowy dzień zapasu. W przykładzie produktowym to dopuszczenie opisu do wykorzystania przy znanych parametrach, zgodność z katalogiem i pytanie o akumulator. Osoba wykonująca taką próbę uczy się również wskazywać granice rekomendacji.

Jeśli pracodawca zapyta „ile czasu dzięki temu zaoszczędzisz u nas?”, możesz uczciwie odpowiedzieć: „Zmierzyłem czas wykonania własnego ćwiczenia. Do oszacowania czasu u Państwa potrzebowałbym informacji o liczbie podobnych materiałów, wyjątkach i sposobie zatwierdzania”. To dobra okazja do pokazania, że rozumiesz różnicę między demonstracją jednej czynności a działaniem procesu w zespole. Właśnie tę różnicę uwzględnij również, gdy wybierasz, o które pierwsze stanowisko się starać.

Jak podpisać pierwszą pracę w portfolio?

W nagłówku wpisz „Projekt własny na danych fikcyjnych”, datę i cel. Pod spodem dodaj trzy krótkie elementy: źródło danych, plik wynikowy i jedną decyzję, za którą odpowiadasz. W profilu Europass możesz gromadzić doświadczenie i osiągnięcia z różnych obszarów życia. W CV dobierz miejsce, które jasno wskazuje kontekst, np. „Projekty własne”.

W wiadomości możesz napisać: „Przygotowałem próbkę porównania trzech wycen. Sprawdziłem propozycję AI w arkuszu i pokazałem, kiedy zmiana terminu zmienia wybór dostawcy”. Dla karty produktu odpowiednikiem będzie: „Pokazuję, jak z danych katalogowych tworzę opis i sprawdzam twierdzenia przed publikacją”. Obie deklaracje mówią dokładnie tyle, ile potrafisz zademonstrować. Przy pierwszej pracy to znacznie lepszy punkt wyjścia niż próba odgadnięcia, ile pieniędzy mógłby kiedyś zaoszczędzić pracodawca.

Wróć do sekcji „Poradniki”